RECENZJA: Dziennik podróży

1 czerwca 2020 7 min czytania

Po dziesięciu latach od naszej ostatniej wielkiej wyprawy postanowiliśmy z mężem, że czas znów gdzieś wyruszyć i nacieszyć się dłuższym urlopem. A ponieważ zależy mi na zachowaniu jak największej liczby wspomnień z naszych życiowych przygód, codzienne pisanie dziennika jest dla mnie oczywistością. W moje ręce trafił Dziennik podróży autorstwa Jitki Štádlerovej ze strony Koralkydni.cz, który miał ten zaszczyt, że odbył całą tę podróż razem z nami.

Zalety Wady
+ trwała oprawa - duży format
+ oprawa na spirali - brak miejsca na przybory do pisania
+ kropki zamiast linii
+ naklejki urozmaicające treść
+ teksty i pytania do przemyślenia

Szczęście sprzyja przygotowanym

Przygotowania do urlopu zaczynają się już w domu – od planowania trasy, rezerwowania noclegów i sprawdzania, które zabytki są najciekawsze oraz ile kosztują bilety wstępu. Ta część, szczerze mówiąc, nieszczególnie mnie bawi; wolę dać się zaskoczyć temu, co ciekawego spotkamy po drodze. Wypełnienie pierwszych stron dziennika było więc dla mnie dość trudne. Co chcę zobaczyć i przeżyć? Dla mnie to raczej zbiór emocji niż lista zamków i pałaców. Dlatego wstępną część dziennika potraktowałam jako przebłyski oczekiwanych przygód.

Dziennik można oczywiście podpisać oraz zanotować cel i termin urlopu. Strona z mapą jest bardzo praktyczna, choć przyznam, że uzupełniłam ją dopiero na samym końcu.

Popuść wodze fantazji

Poszczególne strony dziennika nie mają klasycznych linii – zamiast nich, aby ułatwić równe pisanie, zastosowano drobne kropki, co w zupełności wystarcza. Co więcej, gdy zechcesz coś w dzienniku narysować lub wkleić, grube linie papieru w kratkę czy linie nie przeszkadzają. Miejsca do pisania jest w dzienniku pod dostatkiem. Nasza podróż trwała miesiąc, a i tak nie zapisałam całego dziennika. Z drugiej strony, pasje pisarskie każdego z nas bywają różne – wielu osobom tak duża przestrzeń w zupełności przypadnie do gustu.

Papier jest nieco grubszy, dzięki czemu zniesie nawet użycie flamastra czy długopisu, nie przebijając na drugą stronę. Oprawa spiralna pozwala z kolei wygodnie obrócić strony i uzyskać stabilną powierzchnię do bardziej komfortowego pisania. Miłym urozmaiceniem są ikonki pogody, które można pokolorować zależnie od aktualnego stanu aury w poszczególnych dniach podróży. W dzisiejszych czasach „lajków” i gwiazdek mała ocena przydaje się chyba także na stronach dziennika podróżnika – w dolnym lewym rogu lewych stron znajdziesz rząd gwiazdek do oceny intensywności wrażeń danego dnia.

Dla poszukiwaczy przygód i romantycznych dusz

Przyjemna w dotyku jest okładka dziennika, pokryta matowym laminatem, dzięki czemu ewentualne zalanie czy zmoknięcie nie będzie miało niszczącego wpływu na notatki. W Irlandii i Anglii spodziewaliśmy się deszczowej pogody, więc ucieszyłam się z takiego wykończenia. Zamiast tego mogę jednak powiedzieć, że ostre słońce w żaden sposób dziennikowi nie szkodzi – o deszczu nie mam rzetelnych wieści, gdyż żadnego nie doświadczyliśmy.

To, z czym trochę się zmagałam, to format dziennika, czyli ogólny rozmiar. Przez większość czasu nosiłam go w górnej kieszeni plecaka turystycznego i szczerze mówiąc, gdyby był mniejszy, byłoby lepiej. Zeszyt tej wielkości bywał dla mnie nieporęczny i trudno było go gdzieś zmieścić.

Sam suchy tekst w tak dużym formacie nieszczególnie mi się podobał, dlatego zaczęłam obficie uzupełniać go dołączonymi naklejkami, wycinkami z ulotek turystycznych, pamiątkami z podróży i rysunkami. W ten sposób dziennik zyskał raczej charakter kroniki niż lakonicznych notatek. Świetnym pomysłem są cytaty w prawym dolnym rogu strony, które nieraz skłaniają do refleksji.

A co dalej?

Po powrocie zostało mi jeszcze sporo niezapisanych stron, ale te zapewne pozostaną puste. Ze względu na to, że cały dziennik zatytułowałam jedną nazwą (czyli przypisałam go do jednej konkretnej podróży), nie wiem, czym mogłabym go jeszcze uzupełnić. Jedyną opcją jest potraktowanie go od początku inaczej, na przykład jako dziennika podróży na całe lato.

Na końcu dziennika znajduje się kilka stron, które pozwalają spojrzeć wstecz na przeżytą przygodę, przemyśleć to, czego doświadczyliście, oraz zaplanować kolejne wyprawy. Znajdziecie tam nawet mapki, na których możecie zaznaczyć swoje plany i marzenia.

Ogólnie oceniam dziennik pozytywnie, choć wytknęłabym mu kilka drobiazgów. Trochę brakowało mi miejsca na przybory do pisania. Jednak gdy tylko powiększyłam zestaw o mazaki, klej i nożyczki, wrzuciłam wszystko do małego piórnika i problem zniknął. Tylna okładka jest jak na mój gust bardzo jasna i po miesiącu wędrówki widać na niej sporo zabrudzeń – przynajmniej jednak widać, że przebyła ze mną imponujące 4000 km.

Dziennik podróży w Irlandii

Dziennik podróżnika zdecydowanie spełnił swoje zadanie, a ja z wielką chęcią będę wracać do spisanych wspomnień.

A jakie wrażenie wywarł Dziennik podróży na pozostałych naszych testerach?

Jan, kierownik sklepu w Brnie:

Dziennik podróży swoim pięknym, rysunkowym designem wprost zaprasza na dalekie wędrówki w poszukiwaniu wrażeń i przygód. Za jego pośrednictwem przemawia do nas wiele znanych osobistości, których cytaty motywują do odkrywania świata, odwagi i oddają wyjątkową magię podróżowania.

Dziennik podzielony jest na trzy części: pierwsza – Przed podróżą (gdzie masz miejsce na zaplanowanie swojej przygody) i ostatnia – Po powrocie (gdzie wszystko podsumowujesz), poprzez kilka prostych pytań wprowadzają w podróżniczy nastrój. W części przygotowawczej jest sporo miejsca na notatki, pomysły i marzenia. Szkoda tylko, że wokół pytań podsumowujących nie przewidziano więcej wolnej przestrzeni.

„Sercem” dziennika jest druga część – W podróży, w której opisujesz swoje przeżycia. Wolność, która nieodłącznie towarzyszy podróżom, odzwierciedla także sama koncepcja tego rozdziału. Strony w kropki dają swobodę i pozwalają korzystać z dziennika w dowolny sposób, zarówno do pisania, jak i rysowania. Na każdej rozkładówce można również pokolorować jeden z czterech symboli pogody, zależnie od tego, czy danego dnia świeciło słońce, czy padał deszcz. Można także ocenić dzień w skali od jednej do pięciu gwiazdek.

Najlepsze w całym dzienniku są trzy strony pomysłowych i stylowych naklejek, którymi można go ozdobić. Na końcu znajduje się również kilka map, na których można zaznaczyć swoje przyszłe plany. Podsumowując, Dziennik podróży to wspaniały i kreatywny towarzysz wszelkich wędrówek, który pozwala uchwycić wyjątkowe przeżycia, wspomnienia i refleksje z podróży.

Kamila, fotografka:

Dziennik podróży Jitki Štádlerovej to praktyczne narzędzie do utrwalania wspomnień z podróży, które jednocześnie wspiera kreatywność. Pozwala popuścić wodze fantazji zarówno w formie pisemnej, jak i plastycznej. Swoje przeżycia można opisywać, szkicować, uzupełniać zdjęciami, biletami czy innymi drobnymi pamiątkami. W ten sposób można zachować i uporządkować wszystkie szczegółowe wspomnienia z wyprawy, nie pozwalając im zatrzeć się w pamięci. Właśnie dlatego idea Dziennika podróży jest mi tak bliska, podobnie jak jego gustowna oprawa graficzna.

Dziennik ma strukturę ułatwiającą zanotowanie wszystkich istotnych punktów trasy, a na końcu prowadzi do ciekawych pytań, które skłaniają do refleksji i podsumowania wrażeń z całej podróży. Przewidziano w nim także miejsce na zapisanie inspiracji do kolejnych przygód.

Osobiście nie jestem zwolenniczką cytatów motywacyjnych ani ustrukturyzowanych dzienników. Niewiele skorzystałam też z dołączonych naklejek, które służą wyłącznie do wizualnego oddzielania treści, nie dając większego pola do kreatywnego popisu. Ogólnie dziennik odbieram jako sposób na przyjemny relaks oraz bardziej intensywne przeżywanie podróży, szczególnie podczas dłuższych wyjazdów.

WSKAZÓWKA: Chcesz założyć własny dziennik podróży i nie wiesz, jak się do tego zabrać? Więcej porad i wskazówek znajdziesz w artykule Dlaczego i jak prowadzić dziennik podróży.

Akceptujemy VISA Akceptujemy Mastercard Akceptujemy Maestro Akceptujemy Google Pay Akceptujemy Apple Pay Akceptujemy BLIK